
کیمیا ملکی ۲۷مهرماه در گاهشمار جهانی، روز ادای احترام به نبوغی است که درهها را درهم میشکند و شریانهای حیات بشر را به یکدیگر پیوند میزند: روز جهانی پل. اما امسال این مناسبت برای ایرانیها طعم متفاوتی دارد؛ نه از جنس جشنهای نمادین روبانکشی، بلکه از جنس حسرت و بهت. در روزگاری که شاهکارهای کهن این سرزمین از نبرد ساروج و آب در سیوسهپل اصفهان تا قوس بدونآرماتور ورسک سوادکوه همچنان سرپا ماندهاند،




